· 

Bizar! 

Ja, bizar. Dat is het enige goede woord voor de ontwikkeling die ik momenteel meemaak. 44 weken geleden begon ik aan een reis waarvan ik dacht dat het nagenoeg onmogelijk was. Een reis onder de noemer van 0 naar marathon. Ik begon in augustus vorig jaar echt op nul. Zeker 8 jaar had ik, op een paar fietsavonturen na, niets aan serieuze sport gedaan en ik was op een punt gekomen dat ik steeds meer moeite moest doen om de veters van mijn schoenen te strikken en de sokken om mijn voeten te doen. Mijn navel ging een steeds meer prominente rol innemen in mijn T-shirts en ik was er wel klaar mee. Ik wilde fitter zijn en besloot rigoureus en zonder na te denken om mezelf pijn te doen. In één jaar tijd wil ik klaar zijn om een marathon te kunnen lopen. Ik werd voor gek verklaard en uitgelachen.

"Je weet niet waar je aan begint!" Kreeg ik te horen. Dat klopt natuurlijk ook, want mijn langste afstand ooit tot dan toe was gelopen tijdens de 4 Mijl van Emmen. Ik kocht de goedkoopste schoenen die ik maar kon vinden en begon met loopjes van 6,5 kilometer. Deze afstand was natuurlijk veel te lang en het tempo lag veel te hoog. Het duurde dan ook niet lang of mijn achillespezen belden naar boven. Na iedere loop moest ik ze goed behandelen met ijs, zalfjes en liefde. Dankzij buurman Jasper kwam de rem er op en werden de lopen meer gecontroleerd. Maar de pijn in de pezen bleef. Onlangs heb ik vier weken niet gelopen omdat het gewoon niet meer ging. Het was een martelgang, maar opgeven was geen optie. Ik moest en zou hoe dan ook verder met mijn missie.


Ik ben op zoek gegaan naar oplossingen en in die zoektocht ben ik behoorlijk sceptisch. Mijn vertrouwen in iemand die iets aan mij wil verkopen is niet heel groot. Dat soort adviezen sla ik graag in de wind. Ik ga het liefst af op ervaringsverhalen en daar kreeg ik best veel van. Allemaal mensen die ook klachten hadden en er met behulp van diverse therapieën vanaf zijn gekomen. Ook daar heb ik weer een filter op gelegd en heb mijn vertrouwen gegund aan een podoloog. Haar verhaal en analyse van mijn voetstand en houding sneed hout. Daar kon ik iets mee en ze is inmiddels druk aan het kleien om voor mij op maat gemaakte zooltjes te boetseren.

Vervolgens heb ik me verdiept in de wereld van de hardloopschoen. Hoe zijn die dingen opgebouwd en wat is het verschil tussen prijzige schoenen en goedkope pantoffels? Uiteindelijk besloot ik om zelf mijn voet op te meten, de centimeters te koppelen aan maat 46 en een bestelling te plaatsen bij een online Al Bundy. Mijn keus viel op het merk Saucony. Een merk dat zich puur richt op hardlopers en zich als missie heeft gesteld om hardlopen leuker te maken. Muziek in mijn oren. De doos werd bezorgd en zaterdag jl. was het zover. Ik kon niet wachten op het eerste testrondje. Bizar! De schoenen zitten als gegoten en het allerfijnste is dat de pijn in de achillespezen al nagenoeg is verdwenen. Nou ja, vergeleken met 6 weken geleden dan hè. Eindelijk vrijuit lopen. Wat heb ik hier lang op gewacht en waarom heb ik dit 44 weken eerder niet gedaan? (Het antwoord op deze vraag zit in het syndroom van hopeloos). Daar kan ik nu niks meer aan veranderen. Gedaan is gedaan en geweest is geweest.

Nu geniet ik vooral van pijnvrij lopen. Na zaterdag heb ik zondag, dinsdag, woensdag en vandaag gelopen en ik kan niet wachten om weer een rondje te maken. Kom maar op met die marathon! Ik ga het redden. Misschien niet in 52 weken, maar wel zo snel mogelijk.

Het nagenoeg onmogelijke komt dichterbij en is ineens hartstikke mogelijk geworden.

 

YES !!!!


Wil je reageren op dit artikel doe dat dan vooral op één van mijn social media kanalen.
Wil je iets persoonlijks met me delen stuur dan je bericht naar dennis@schomaker.nu



KoffieBoonus

Je waardeert mijn inspanningen en mijn blogs en gunt me een kop koffie. Dankzij dat kopje koffie krijg ik ruimte om geïnspireert te werken aan nieuwe aansprekende blogs en verhalen.

€ 2,50